Seçkilərdə İştirak Etməyin Hökmü

Sual: Parlament seçkilərində iştirak etməyin hökmü nədir? Bu seçkilərdə namizəd və seçici qismində iştirak edən şəxs təkfir edilirmi? Cəhalət (məsələnin mahiyyətini bilməmək) və. s kimi təkfirin əngəllərindən bir əngəllə üzrlü sayılmırmı? Yaxud bu məsələdə bir açıqlama varmı?

Əbu Muhamməd Asım əl Məqdisinin Qələmindən...
Allahın adı ilə...
Cavab: Namizədə gəlincə o şəxs qanun qoymada bilavasitə xalqı təmsil edən idarəçidir və o, tağutdur. Onu insanlar xalqın adına Allahın, dinində izn vermədiyi bir şeyi qanunlaşdırıb, qanun qoyma səlahiyyətini ona vermələri üçün bu vəzifəyə seçmişlər. Seçkilərdə uğur qazanmayıb, əmələn qanun qoymada qatqısı olmasa belə bu küfr vəzifəsinə seçilməyə razı olub, ona qarşı səy edib, Allahdan başqasına qanun qoyma səlahiyyətini verən bu şirk dinini qəbul etdiyi və buna dəvət edib, bu şirk məclisində vəzifə stulu əldə etməsi üçün (ki, bunu da bacarmayaraq uduzmuşdur) insanları bütün gücü və cəhdilə buna təşviq etdiyi müddətcə o şəxs bizim nəzərimizdə müşrik kafirdir. O, nə bu küfr dinini tərk etdi, nə küfr qanunlarından uzaq durdu və nə də tağutdan qorunararaq tövhidi gerçəkləşdirdi. Əksinə özünün rəbb, qanun qoyucu seçilməsi üçün ona tabe olub yardım edənləri şirkə təşviq edərək azdırdı. Nəticədə dünya və axirətdə zərərə uğrayanlardan oldu. Ancaq, vaxt itirmədən dərhal tövbə edib, tövhidi gerçəkləşdirib, şirkdən uzaqlaşması müstəsnadır. Küfrdən, yalnız bu yolla qurtulması mümkündür. Uzun saqqala və qısa balağa gəldikdə isə bunların heç biri təkfirin əngəllərindən bir şey deyildir. Bunlar əməllərdən bir əməldir, sahibi şirkdən tövbə etmədikcə qiyamət günündə bu etdikləri də puç olacaqdır. Allahu Təala buyurur “Əgər (Allaha) şirk qoşsaydılar, əlbəttə, etdikləri əməllər puç olardı”[1] Həqiqətən də şirk fəsadı bütün əməlləri tələf edir. Buna görə də varlıq aləmində ən böyük rəzillik olmuşdur. Və bunun üçündür ki, biz (Allahdan savayı) qanun qoyan bu tağut idarəçiləri təkfirdən əngəlləyən mötəbər bir əngəl görmürük. Çünki, Allahu Təala heç bir müşrikin bəhanəsi qalmayacaq şəkildə bütün insanlara tövhidin əsli və şirkdən uzaq durmaq ilə bağlı öz kamil hüccətini çatdırmışdır. Bu məqamda kainatı yaradanın Rububiyyət və Vəhdəniyyətinin zahiri dəlilləri ortaya çıxır. Hansı ki, O... səcdə, namaz qılma, qanun qoyma və. s... kimi ibadəti haqq edən, hər cür eyb və nöqsandan uzaq, bir tək olan Allahdır. ”Agah olun, yaratmaq da, əmr etmək də Ona məxsusdur. Aləmlərin Rəbbi olan Allah nə qədər də Ucadır”[2]. Yaratmaqda olduğu kimi qanun qoymaqda da heç kəsin Ona ortaqlıq etməsi caiz və doğru deyildir. Ancaq, xəlq etmədə Ona ortaq qoşan müstəsnadır.
Bu isə heç bir halda ola biləcək bir şey deyildir.
(yəni Allahu Təala xəlq etmədə tək olduğu kimi qanun qoymada da təkdir, Onun yaratmada ortağı olmadığı kimi qanun qoymada da ortağı, şəriki yoxdur. Buna görə qanun qoymada Allaha şirk qoşan kəs yaratmada da Allaha şirk qoşmuşdur). Hədisi-şərifdə varid olduğu kimi Allahu Təala insanları tövhid fitrətində yaratmışdır... (fitrət üzərində doğulmayan heç bir uşaq yoxdur), digər rivayətdə isə bu millət üzərində lafzı ilə keçir. Sonradan valideynləri onu ya xristianlaşdırır, ya da məcusiləşdirir. Müslimin və digərlərinin rivayətlərində isə (yaxud da müşrikləşdirir) lafzı ilə keçir. Qudsi bir hədisdə varid olduğu kimi, Allah qullarını həniflər, yəni fitrətlərinin bir gərəkçəsi olaraq şirkdən nifrət edib, onu rədd edən mahiyyətdə yaratmışdır. (Mən qullarımın hamısını həniflər olaraq yaratdım). Və onları ataları Adəmin sülbündən çıxarmamışdan qabaq və’d almışdır. Allahu Təala buyurur: ”Bir zaman Rəbbin Adəm oğullarının bellərindən onların züriyyətlərini çıxarmış və”Mən sizin Rəbinniz deyiləmmi?”deyə onları özlərinin əleyhinə şahid tutmuşdu. Onlar: ”Bəli, biz şahid olduq”-demişdilər. Bu ona görədir ki, siz Qiyamət günü: ”Biz bundan xəbərsiz idik”- deməyəsiniz. Yaxud: ”Atalarımız bizdən əvvəl Allaha şərik qoşmuş, biz də onlardan sonra gələn bir nəsil olmuşuq. Məgər sən bizi batilə uyanların etdikləri əməllərə görə məhv edəcəksən?”-deməyəsəniz. Biz ayələri beləcə izah edirik ki, bəlkə haqq yola qayıdalar”[3]. Sonra Allahu Təala bununla da kifayətlənməyib, insanlara bu və’di xatırladan, onlara cənnəti müjdələyib, cəhənnəmdən qorxudan, tövhidə çağırıb, şirkdən çəkindirən rəsullar göndərdi.”...ki, rəsullardan sonra insanların heç bir bəhanələri olmasın...”[4] (Nisa: 165) Onların hamısına Allahın salamı olsun. Onlar bu əsli təbliğ etməklə göndərilmişlər və bu inad edəndən başqasına gizli deyildir. Və qullarına kitablarını məhz buna görə endirmiş, onların sonuncularını Qurani-Kərim qılmış və onu təhrif edilməkdən qoruyaraq qullarına hüccət etmişdir. Kimə Quran çatıbsa, ona xəbərdarlıq yetişmiş və hüccət qaim olmuşdur. Allahu Təala buyurur: ”...bu Quran mənə vəhy olundu ki, onunla sizi və onun çatacağı hər kəsi xəbərdar edim...”[5] bu ümumi olaraq belədir, əcaba görəsən dinin ən əhəmiyyətli və ən incə mövzularında və ən böyük təməllərində bu necədir?![6] Mən bununla tövhidi, şirk və ortaqlardan bəraəti (onlardan uzaqlaşaraq tərk etməyi) qəsd edirəm. Alimlərin dediyi kimi Quran əvvəlindən axırına kimi ya tövhidə dəvət və onu yox edən şirkdən yasaqlamadır, ya da müvahhidləri cənnətlə müjdələmə və müşrikləri cəhənnəm əzabıyla təhdiddir. İnsanların əksəriyyəti önündən və arxasından heç bir batilin ona yaxınlaşa bilmədiyi, səadət və qurtuluşlarının ona bağlı olduğu bu Uca Kitaba arxa çevirdilər. Ondan üz döndərərək yasaq olunduqları ən təhlükəli, varlıq aləmində ən böyük rəzalət olan şirk bataqlığının içinə düşüb dinsiz kafirlərin tör-töküntülərinə, həvalarına qarşı quduzlaşaraq bütün aləmdə ən təmiz, ən əzəmətli, ən kamil və ən ədalətli olan şəriəti müşrik idarəçilərin ağızlarının zir-zibilləri ilə dəyişdirdilər. Hansı asilik, hansı küfr və hansı zülm insanlara və canlara bundan daha şiddətli ola bilər? Məhz bunun üçündür ki, muhəqqiq alimlər aləmlərin Rəbbi ilə bərabər rəblər və ilahlar seçərək ən böyük şirk suçunu işləyib tövhidin əslini yox edən cahilin cəhalətində üzrlü olmayacağını qərarlaşdırıblar. Əgər bu belədirsə, öz nəfsi üçün Uluhiyyət sifətlərindən bir şey iddia edib özünə qanun qoyma səlahiyyəti tanıyaraq insanlara Allahın, dində izn vermədiyi bir şeyi qanunlaşdıran kəsin halı necədir? Hal belədirsə, Allahın onunla müşrikləri tanıtdığı üz döndərmə cəhalətindən başqa hansı cəhaləti burada qeyd etmək olar? Allahu Təala buyurur: ”De: Mənə Allahdan qeyrisinəmi ibadət etməyi əmr edirsiniz, ey cahillər?. Sənə və səndən əvvəlkilərə belə vəhy olunmuşdur: Əgər şirk qoşsan, əməlin puç olacaq və mütləq ziyana uğrayanlardan olacaqsan”[7] Biz bu mövzunu bundan başqa yerlərdə də açıqladıq. Təvil[8] də həmçinin belədir. Hansı təvil Uluhiyyəti və yaxud Onun sifətlərindən bəzilərini iddia etməyi, Allahdan savayı Allahla birlikdə rəbb və idarəçi seçməyi və Onun şəriətindən başqa bir şeyi din və minhəc (metod, üsul) olaraq almağı icazə verir? Açıq küfrdə alimlər təvil iddiasının məqbul olmayacağını açıqlayıblar. Əsrlər keçməsinə baxmayaraq müşriklərin şirki fasid (pozuq) təvildən qurtula bilibmi? Fironun təvil sandığı sapıq qövmün təvilləri kimi, təvildən boş qalıbmı? Əgət indiki müxaliflər öz fasid təvilləri ilə üzrlü sayılırlarsa, o zaman əvvəlkilər öncəliklə üzrlü sayılmalı deyildilərmi? “Sizin kafirləriniz onlardan yaxşıdırmı?Yoxsa Kitablarda sizə toxunulmazlıq vəd edilmişdir?”[9]
Xülasə olaraq biz Uluhiyyət və ya Onun sifətlərindən bəzisini iddia edən və ya böyük şirki izhar edən şəxsin təkfir olunmasında heç bir maneə və əngəl görmürük. Ancaq, qəsdi olmadan (xətaən) və ya ikrah yolu ilə bir kəsdən hasil olan əməl müstəsnadır. Qəsd və niyyətin olmamağından məqsəd; Bu, sözü və əməli ilə haqqı, xeyri və yaxud mübah bir şeyi murad edən, ancaq qəsdi olmadan, bilməyərəkdən xəta edən kəsdir. Üzərində yol azuqəsi və suyu olan dəvəsini itirən, qurtulacağından ümidi kəsilən, öləcəyinə yəqin olan kişinin hadisəsi kimi. Allah ona dəvəsini geri qaytaranda sevincinin şiddətindən xəta edərək belə dedi: ”Allahım, Sən mənim qulumsan və mən Sənin rəbbinəm”. Allaha həmdü-səna və şükr etmək istəyərək sevincinin şiddətindən dolayı bilməyərəkdən dili ilə xəta edən kəslə Allahın dinindən və şəriətindən qeyrisini üstün tutaraq məqsəd yönlü şəkildə açıq şirk və qanun qoymada çalışan, bir-biriləri ilə yarışan müşriklərin əməlləri arasında nə qədər də fərq vardır. Xəta ilə üzrlü olan şəxs o kəsdir ki, xətasını bilən kimi ondan tövbə edərək uzaqlaşır. Bu müşriklər isə (Allahın şəriətinə zidd) öz prinsip və maraqlarına uyğun olan qanun qoymada qəsdlidirlər. Bu şirkin üzərində israrlıdırlar. Gecə-gündüz öz inhiraflarını (pozğunçuluqlarını) sürdürüb, onunla iftixar edərək, nə bir peşimançılıq duyurlar və nə də özlərini xətalı bilirlər. Onlar həddi aşan və günah işləməyi umursamayanlardır. İkrah[10] da belədir. Burada ikrahdan söz etmək çox gülməli olar. Və yəqindir ki, bu qanun icad edən idarəçilərin barəsində ikrahdan söz belə gedə bilməz. Bu küfr əməlində onları, insanları təmsil edərək onların əvəzinə qanunlar icad etməyə ikrah (məcbur) edən nədir? Əksinə, reallıq onu göstərir, böyük-kiçik, alim-cahil hər kəs bilir ki, onlar bu şirk mənsəbini əldə etmək üçün quduzlaşıb, bəhsə girərək, onu əldə etmək və uğur qazanmaq üçün bütün güc və mallarını sərf edib, yardımçılarını, tərəfdarlarını, insan və cin şeytanlarını bu savaşa təşviq edərək yeməklər yedizdirir, qurbanlar kəsir, tövhidi heçə sayaraq, Allahdan savayı ortaqlara ikram (hörmət, təzim) edirlər. Bütün bu edilənlərin hamısı da bu şirk qanununu icad edən vəzifələrdən bir vəzifə əldə etmək adınadır. Bunun harası ikrahdır?!

________________________________________
[1] Ənam: 88
[2] Ə’raf: 54
[3] Ə’raf: 172-174
[4] Nisa: 165
[5] Ənam: 19
[6] Dinin əsli ilə bağlı olan məsələlər qəsd edilir.
[7] Zümər: 64-65
[8] Təvil: Sözün zahir olan mənasından alınaraq bir dəlilə əsasən zahir olmayan başqa bir mənaya həml edilməsidir.Zahiri zahirindən uzaqlaşdıran bir dəlil olması halı müstəsna,zahir ilə əməl etmək vacibdir.Təvil səhih və fasid olmaqla iki qismə ayrılır.Səhih təvilin də həmçinin özünə görə mötəbər şərtləri vardır.Burada isə müşriklərin öz batil iddialarına dair irəli sürdükləri fasid təvildən söz gedir.Şeyx onların iddialarının çürüklüyünə işarə etmişdir.Geniş məlumat üçün fıqh və təfsir üsulu kitablarına bax.
[9] Qəmər: 43
[10] İkrah: Bir kəsi təhdid edərək şərən haram və yaxud küfr olan sözü söyləməyə vəya əməli işləməyə məcbur etmək.Bu durumda qəlbində iman olduğu müddətcə Allahu Təala qulunu fasiq və ya kafir olmaqdan istisna etmişdir.Geniş məlumat üçün fıqh üsulu kitablarına bax.


Seçiciyə gəlincə isə artıq sən bildin ki, onun bu şirk dinini qəbul edərkən işlədiyi əməlin həqiqəti budur ki, o bu müxtəlif rəblərin arasından qanun vermədə və şirk vəzifəsində təmsil etməsi üçün onu özünün əvəzinə bir rəbb seçmişdir. Və yaxud da bu vəzifəyə şərəfli bir şey kimi baxaraq onu din qəbul etmiş, xalqın vəkillər seçərək qanun qoyma səlahiyyətini öz əvəzlərində onlara verməsini dövlət qanunularının bir gərəyi olaraq haqq bilmişdir. Burada onunla onu təmsil edən vəkil arasında heç bir fərq yoxdur. Yalnız bir şey var ki, vəkil küfr qanunlarının icad edilməsində bir başa qatqısı olandır, seçici isə vəkalətini ona verərək bu işdə onu öz yerinə seçmişdir. Dəstəkçinin və vəkalət verənin hökmü idarəçinin hökmüdür. Həqiqətdə o, (yəni seçici) vəkalət yolu ilə qanun icad etmədə ortaqlıq edən idarəçidir. Ya da ki, o bu məsələni bu cür açıqlamır və özünü buna layiq bilmir, ona bu işi görməyi öz zənninə görə əhil olan “doktor və alimlər” izn verirlər. Özünün qanun qoyma səlahiyyətində iştirakçı deyil, bu alim dediyi kəslərə tabe olan kəs olduğunu iddia edir. O bununla mütləq olaraq qanun vemə səlahiyyətini onlara təslim edib, onlarla anlaşıb, bu dini qəbul etməklə o kəsləri idarəçi rəblər seçmişdir. O kəs ibadətdə müşrikdir. Öncədən də qeyd edildiyi kimi bu əməl sahibinin hökmü leşlə təmiz olan əti eyni görmədə müşriklərə itaət edib, tabe olan kəsin hökmü kimidir. Allahu Təala buyurur: “Üzərinə Allahın adı anılmayan heyvanların ətindən yeməyin. Çünki, bu günahdır. Həqiqətən şeytanlar öz dostlarına sizinlə mücadilə etmək üçün batil əqidələr təlqin edirlər. Əgər onlara itaət etsəniz, sözsüz ki, siz də müşriklərdən olarsınız”[1]. Və bu öncədən də keçdiyi kimi bir tək şəri qanunu dəyişdirmədə belədir. Əcaba qanun vericilik səlahiyyətini mütləq olaraq bütünü ilə onlara verən və yaxud onları vəkil təyin edib ixtiyarlarını tam bir təslimiyyətlə onlara təslim edən şəxsin halı necədir? Bu adam qanun qoymada keşiş və rahiblərə itat edənlər kimidir. Allahu Təala buyurur: “Onlar Allahı qoyub baş keşişlərini və rahiblərini rəblər qəbul etdilər...O, (Allah) bunların şərik qoşduqları şeylərdən uzaqdır”[2]. Allah onların əleyhində şirklə hökm vermişdir və böyük şirklə bərabər təvilin heç bir faydası yoxdur. Bu əməlin sahibi cəhalətlə üzrlü sayılmır. Hansı təvil Allahdan başqa rəbb qəbul edib, seçməyə icazə verə bilər? Öncədən də keçdiyi kimi Allahu Təala bu məsələ ilə bağlı öz kamil hüccətini qullarına iqamə etmiş, onları şirkdən uzaq tutan həniflik fitrəti üzərində yaratmış və bütün peyğəmbərləri bu şeyləri onlara xatırladıb, onları tövhidə çağırıb şirkdən və ortaqlardan yasaq etmələri üçün göndərmişdir. İnsanların çoxu isə bundan üz çevirərək həmin bataqlığa düşmüşlər.
İmam Müslimin səhihində rəvayət etdiyi hədisi şərifdə Peyğəmbər (S.a.s) öz Rəbbindən xəbər verərək belə buyurdu: Allahu Təala buyurur: ”Mən qullarımı həniflər olaraq yaratdım və şeytanlar onların yanlarına gəlib, onları dinlərindən döndərərək Mənim onlara halal etdiyim şeyi haram etdilər və haqqında heç bir dəlil endirmədiyim şey barəsində Mənə ortaq qoşmalarını əmr etdilər”. Və bugünkü insanların əksəriyyətinin halı budur. Allah onları həniflər olaraq yaratmış, tövhid yoluna hidayət etmiş, bütün peyğəmbərlərini buna dəvət etmələri üçün göndərmiş, bütün Kitablarını tövhidi əmr edib onu pozan şirk və ortaqlardan mən etmək üçün endirmişdir. Belə olunca rahiblərdən, kahinlərdən, vəkillərdən, tağutlardan olan cin və insan şeytanları onların yanlarına gələrək şirki onlar üçün şirin sözlərlə bəzəyib onu demokratiya, azadlıq və yaxud əsrin qanunları kimi adlarla adlandırdılar və Allahın dində izn vermədiyi şeyi onlar üçün şəriət edərək, onlara Allaha haqqında heç bir dəlil endirmədiyi şeydə ortaq qoşmalarını əmr etdilər. İnsanlar da bu məsələsdə onlara itaət edərək doğru yoldan azdılar. Peyğəmbər (s.a.s) Adiyy ibn Hatim hədisində bildirmişdir ki, keşişlər, rahiblər və yaxud vəkillərlə anlaşıb itaət edənlərin ...ki, qanun qoymada itaət, ibadətdir... cəhalətləri onlar üçün üzr deyil. Bu Adiyyin sözünün zahirindən də anlaşılır (onlara ibadət etmədilər...!!) Bu hadisə onun Peyğəmbərin dilindən Tövbə surəsindəki ayələri eşitdiyi zaman baş vermişdir və Peyğəmbər ona açıqlayaraq bildirmişdir ki, mücərrəd olaraq qanun qoymada idarəçilərə itaət etmək ibadət və şirkdir, onlara doğru namaz qılıb, səcdə etməsələr belə bu onların rəbb qəbul edilmələrinin həqiqətidir. Buna görə də biz iddia edirik ki, hər kim bəşəri qanunların bir gərəyi olaraq Allahın endirdiyi təmiz şəriəti ondan başqa qanunlarla əvəz edən bu vəkillər və ya hökümətlər ilə bu uydurma küfr dininin üzərində anlaşıb, müqavilə bağlayıb, ittifaq edib bir araya gələrsə, artıq Allahı qoyub onları özünə rəblər qəbul etmiş və islamdan başqa bir dinin ardına düşmüşdür. Seçkilərdəki uyqulamaların həqiqəti budur. Burada qanun qoyma və hökm etmə səlahiyyəti Allaha deyil, xalqa verilərək demokratiya dini din olaraq qəbul ediləcək, bəşəri qanunlara müvafiq olaraq mütləq qanun qoyma səlahiyyətini və vəkalətlərini ona verəcəkləri bir rəbb seçəcəklər. Bunu edən şəxs namaz qılsa da, oruc tutsa da və hətta müsəlman olduğunu iddia etsə də belə ümmətdən və tövhiddən uzaq düşmüşdür. Hər kim insanların bu günkü hallarını düşünsə ...ki, necə də insanlar toplu və pərakəndə halda bu açıq şirk üzərində quduzlaşıblar... ümmətin tərs üz çevrilməsinin, şanının itməsinin və düşmənlərinin onun üzərində etdikləri hökmranlığın səbəbini biləcəkdir. Səhih bir hədisi şərifdə varid olduğu kimi şirk günahı Allahu Təalaya qarşı üsyan edilən günahların ən böyüyüdür. Peyğəmbər (s.a.s) -dən soruşuldu ki, hansı günah daha böyükdür?. Buyurdu ki; ” Səni yaratdığı halda Allaha ortaq qoşmandır. ” Allahu Təalanın qulunu Ona şirk və ortaqlar qoşmaqdan xilas etməsi sayəsində müvahhid qul, Allahın onu tövhidə hidayət edərək üstün qılmasını və nemət bəxş etdiyini bilir. O zaman bu ” Əzəmətli Tövhidə” qarşı həddi aşmaqdan həzər etmək lazımdır. Həqiqətən də o, xəzinənin başıdır, onda həddi aşmaq isə açıq aşikar xüsrandır. Həlak olanın necə həlak olduğu təəccüblü deyil. Əsl təəccüblü olan qurtulanın necə qurtulduğudur. Qoy bundan sonra hər bir kəs tanıdığı hər kəsi, bilərəkdən və ya bilməyərəkdən bu hökümətlərə onların küfr dini üzərində tabe olmaları nəticəsində başlarına gələn açıq xüsrandan xilas etmək üçün qorxudaraq, yasaq edib bu şirkdən uzaqlaşdırsın. Lakin, burada bizim barəsində ümumi və tam olaraq bəhs etdiyimiz böyük şirkdən çəkindirmək, bu hökümətlərlə anlaşaraq müqavilə bağlamağın küfr olduğunu açıqlamaqla yanaşı onu da qeyd etməyimiz lazımdır ki, biz seçkilərdə öz iradəsi olmadan və yaxud ikrah altında olaraq iştirak edən şəxsi təkfir etmirik. ”Əgər varsa” . Həmçinin aldadılaraq -bu məclislərin vəzifəsi insanlara xidmət etməkdir- zənni ilə iştirak edən şəxsi də təkfir etmirik. Necə ki, bu öz qohum və yaxınlarını seçən avam insanların çoxunun düşdüyü yalnış zəndir. Ancaq, yanlış anlaşılmasın böyük şirk mövzusunda biz heç kəsi cəhalətlə üzrlü görmürük. Məsələ, ancaq bu məclisin həqiqətinin cəhli (bilinməməsi) ilə bağlıdır. Bu səbəbə görə də bu məsələ bizim nəzərimizdə xəta və ya qəsdin olmaması babındandır. Allahu Təalanın buyurduğu kimi...” Ey Rəbbimiz, unutsaq və ya xəta etsək bizi cəzalandırma!...”[3]. Qüdsi hədisdə olduğu kimi Allahu Təala “qəbul etdim” buyurmuşdur. Hal budur ki, kor və ya cahil bu məclislərin həqiqətini bilərsə, ...öncədən də keçdiyi kimi bu məclislər qanun icad etmə məclisləridir... və onun ardıcılları ilə onların küfr dini üzərində anlaşıb iqrar edərsə ki, onların mütləq qanun qoyma haqları vardır və yaxud da konstitusiya qanunlarına uyğun olaraq onları idarəçi seçərsə, hətta qanun qoymada itaət etməyin küfr olduğunu bilməsə belə bu şəxs bizə görə müşrikdir və eynilə Peyğəmbər (s.a.s) –in Tövbə surəsindəki ayədə adı keçənləri üzrlü saymaması kimi biz də bu mövzuda həmin şəxsi cəhalətlə üzrlü görmürük. Adiyy hədisində keçdiyi kimi onlar qanun qoymada itaət etməyin küfr olduğunu bilmirdilər. (ancaq, yenə də bu hal onları kafir olmaqdan qurtarmamışdır)

________________________________________
[1] Ənam: 121
[2] Tövbə: 31
[3] Bəqərə : 286


Lakin, insanların əksəriyyəti istər yaşlılar, istər acizlər və s. olsun bu küfr qanunlarını icad edən məclislərin həqiqətini bilmirlər və nə də seçkilərdə rəbb idarəçilər seçmək yolu ilə iştirak etmirlər və nə də seçmirlər. İnsanlar onları, ancaq özlərinin sosial problemlərini həll etmək və yaşadıqları yerlərdə əhaliyə xidmət etsinlər deyə öz adlarından seçib vəzifələndirirlər. Bu hal onların çoxunun qəsdi və niyyətidir. Və həmçinin onlar seçki qutusu barəsində zənnə qapılaraq əməl edirlər. Bu insanlardan hər kimdə tövhidin əsli olub, tağuta və onun qanunlarına küfr edib bu zənn və qəsdlə seçkidə iştirak edərsə, deyirik ki; ”Onun əməlinin zahiri küfrdür, çünki biz açıqa çıxarana qədər onun niyyətini bilmirik. ”Allahım, sən mənim qulumsan və mən Sənin rəbbinəm” deyən adam kimi onun xəta etdiyini və bunu qəsd etmədiyini bilmədiyimiz zamana qədər sözünün zahiri bizə görə küfrdür. Və həmçinin deyirik ki, onlar seçkilərdə iştirak etməklə hakimiyyət haqqını Allaha deyil, məhz insanlara verərək küfr əməllərdən bir əməl işləmişlər. Ancaq, öncədən də qeyd olunduğu kimi bu durumda insanların halı qarışıqdır. Buna görə də biz, onlardan birisi işlədiyi əməlin həqiqətini bildiyi halda idarəçi seçməyi qəsd etdiyini biləcəyimiz zamana qədər bu avamların üzərinə müəyyən təkfiri endirməkdə tələsmirik. Bu qanun qoyma məclislərinin həqiqəti ona açıqlanıncaya qədər təkfir olunmur. Əgər bundan sonra bu əməlin üzərində israr edərsə, onu müəyyən olaraq təkfir etmək hökmündən heç bir sıxıntı duymarıq. Həmçinin ”Allahım, sən mənim qulumsan və mən Sənin rəbbinəm” deyən adam da belədir. Ona deyirik ki, sən küfr kəliməsini söylədin, əgər o bundan vaz keçib, istiğfar edib mən xəta etdim niyyətim, ancaq Allaha həmd edib, Onu öymək idi, dilimin çaşaraq söylədiyi şeyi qəsd etmədim deyərsə, onu təkfir etmərik. Yox əgər israr edib vaz keçməz və bağışlanma diləməzsə, bu zaman onu təkfir edərik. Allahu Təala buyurur: ”Və (Firon) dedi: Sizin ən uca rəbbiniz mənəm”. [1] Qanun qoyma səlahiyyətini özünə vəya başqasına verən, bunu qəsd edərək ciddi səy edən şəxs dərhal təkfir edilir, çünki o küfr əməli işləmədə könüllüdür, heç bir xəta və qəsdsizlik olmadan öz ixtiyarı ilə niyyətlidir. Bir çox hiyləgər idarəçi vəkillər cahil və avamların çoxunu aldadıb haqqı batillə qarışdıraraq guya parlamentə daxil olmaqda məqsədləri buymuş kimi insanları Allahın şəriətini hakim qılmağa çağırırlar. Öz seçki elanlarında ağılları qarışdıran ibarələr, parlaq və hilə dolu şüarlar yazdıraraq... qurtuluş yolu islamdır və s. kimi... avam insanları azdırırlar. Yaşlılardan və yaxud avamdan aldadılaraq və ya qandırılaraq onların küfr qanun qoyma əməllərinin həqiqətini bilmədən bu namizədləri seçməkdə Allahın şəriəti hakim olacaq düşüncəsilə iştirak edənlər və nə də parlamentin həqiqətini bilmir ki, o qanun qoyma məclisidir və nə də konstitusiyanın bəyan etdiyi kimi hökm və qanun qoyma səlahiyyəti xalqındır əsası ilə seçkidə iştirak etmir, yəni bu iş o insan qandırılaraq ona belə göstərilmişdir ki, guya o, Allahın razı olduğu tərzdə islamla hökm edəcək şəxsi seçir. Bu insanlar cahil sapıqlardır, küfr əməlinin içinə ya düşürülüblər, ya da düşüblər, lakin biz bu qanun icad edən məclislərin, vəkillərin əməllərini, seçki qutularının həqiqətini onlara öyrədənə qədər onları müəyyən (fərd-fərd) təkfir etməyə tələsmirik. Əgər bunları biləndən sonra bu küfr dinində iştirak etməkdə, onlarla anlaşıb idarəçilər seçmədə israr edərlərsə, onları təkfir etməkdən heç bir sıxıntı duymarıq. Bunun da bilinməsi lazımdır ki, bizim burada fərdləri təkfir etmədə üzr və ya maneə saydığımız, ancaq qəsdin olmamasıdır (yəni bilməyərəkdən bu əməli işləyən üzrlüdür). Belə ki, adam mübah və hətta küfr olan bir əməli iradə və ya qəsd edir və qəsd, iradə və ixtiyar etmədiyi küfr və yaxud şirkin içinə düşür. Və bu xəta sayılır ki, bu xətanın səbəbi cəhalətdir. Bizə görə təkfirə əngəl budur, yoxsa qəsdlə idarəçi seçib, ona qanun qoymada itaət edib və qanun qoyma səlahiyyətini ona verməyin küfr olduğunu bilməməkdə cəhalət üzrü deyə bir şey yoxdur. [2] Bundan öncə də qeyd olundu ki, Peyğəmbər bu mövzuda heç bir üzr tanımayıb. Həmçinin bunu da açıqlamaq vacibdir ki, bu itaət qoyulan qanunda və küfrdə olarsa, bu idarəçilərə itaət etmək bir məsələdə olsa belə, ancaq küfr olur. Və hər kim bu idarəçilərə mübah və ya masiyət (günah) olan şeylərdə itaət edərsə, şübhəsiz təkfir olunmaz. Bunun açıqlanması: Əgər qanun qoyan idarəçi və yaxud vəkil və yaxud hakim və ya tağut misal olaraq ona içki içməyi, leş və ya faiz yeməyi, ya da zina etməyi əmr edərsə, o da bu günahlardan birini işləməkdə ikrah altında olarsa, ittifaqla ona heç bir günah yoxdur. Lakin, əgər ikrah altında olmayıb, əksinə qorxaraq vəya iki üzlülük edərək bunu edərsə, bu zaman o günahkar asi olar. Lakin, hakim və ya qanun qoyan bir idarəçi və s. içki satışını, içilməsini, haram və yaxud faiz yeməyi qanunlaşdırarsa, ya da öz çıxardığı qanununda “ haram leş də təmiz şəri kəsim kimidir ” və ya “...Alış-veriş də elə ancaq faiz kimidir”[3] deyərsə, o zaman belə bir şeydə tabe olmaq, itaət etmək və anlaşmaq barəsində Allahu Təala belə hökm etmişdir: ”Əgər onlara itaət etsəniz, sözsüz ki, siz də müşriklərdən olarsınız”[4]. Burada itaət heç də bilavasitə haram yeməyi, içki içməyi və yaxud bunu icra edərək günah işləməyi gərəkdirmir. Əksinə mücərrəd olaraq bu idarəçilərlə birlikdə bu qanunun üzərində ittifaq edərək anlaşmaq və yaxud müqavilə imzalayıb qəbul etmək, buna əməl etməyib günah işləməsə belə açıq aşikar şirkdir. Müslimin səhihində “...Allahın endirdiyi ilə hökm etməyənlər, məhz onlar kafirdirlər. ”[5] ayəsi ilə bağlı Bəra ibn Azibdən rəvayət etdiyi hədisdə bildirildiyinə görə yəhudilər dedilər: “ Bizim aramızda yüksək təbəqədən olan zəngin bir adam zina etdiyi zaman ona cəza verməyi tərk edərdik, aşağı təbəqədən birisi zina etdikdə isə ona dərhal hədd tətbiq edərdik. Dedik ki, gəlin yüksək təbəqədən olanla aşağı təbəqədən olan hər kəsə eyni cəzanı verək. Nəticədə rəcmin qarşılığında üzü qaraya boyamaq və çubuq vurmaq üzərində qərara vardıq”. Açıq aşikar göründüyü kimi hər kim qanun qoymada onlarla bir araya gələrsə, zina suçunu işləməsə belə küfr etmişdir. İnsanın mücərrəd olaraq bu deputatların və ya hakimlərin -konstitusiyalarının açıqladığı kimi- qanun qoyma haqlarının olduğunu iqrar və etiraf etməsi bunun açıq küfr və şirk olması üçün yetərlidir. Hər halda qanun qoyan və ya tağuta itaətin gerçəkləşməsi üçün bir kəsin içki içməsi, faiz yeməsi şərt deyil. Bunu etməsi onun öz şəxsi ixtiyarına qalmışdır. Əgər içki zavodlarını, faizli bankları mühafizə edib və onlardan faydalanmağa rüxsət verib, bunu qanunlaşdırarsa...ki, onun üçün də ən vacib olan, insanlardan istədiyi şey onun qanununa ehtiram etmələri, qanun qoyma səlahiyyətində ona və ortaqlarına haqq tanıyıb iqrar etmələri və insanların qanun qoyma səlahiyyətini onlara vermələridir...küfr və açıq şirk olaraq bu kifayət edər. Yayqın olan xətalardan biri də...-bu deputatlar, tağutlar və yaxud onların köməkçilərindən yardım istəyən və ya dünəvi məsələlərdə onların vasitəsi ilə məhbusların azad edilməsi, sosial yardım umma və yaxud zülmün aradan qaldırılıb haqqına qovuşma kimi...-təkfir edilmələrində tələsik davranmaqdır. Biz bu müşriklərə sığınmağı çirkin qarşılayıb daim onlarla bütün əlaqələri kəsməyə, küfr vəzifə və qanunlarından uzaq durub kamil bir şəkildə onlardan uzaq durmağı əmələn izhar etməyə, onlara buğz edib, muxalif olmağa çağırırıq. Ancaq, zərurət halı müstəsna onlardan yardım istəməyi qadağan edirik, çünki zərurətlər haramları mübah qılar. Lakin, batil əməllərində onları iqrar etməyib, onlara vəkalət verməyib, şirkləri üzərində onlarla anlaşmayıb və ya küfrlərindən bir şeyə bulaşmadan dünyəvi məsələlərdə onlardan yardım istəyib sığınan kəsləri təkfir etmirik. Umumul-bəlvadan[6] olan bu məsələlərin açıqlanması vacibdir. Sual verənin hər kəs asan əldə edib, yayılsın deyə bizdən müxtəsər cavab tələb etməsinə baxmayaraq mövzunun önəmindən dolayı bəzi yerlərdə hirs göstərərək ümməti mübtəla olduğu bu bəladan çəkindirmək üçün geniş açıqlama verdiyimi bilirəm. Bütün bunlardan sonra birisi səninlə mübahisə edib, sənə o zaman alternativ nədir? deyə soruşarsa, ona de: alternativ, əməlləri puç edib, əbədi cəhənnəmlik olmağa məhkum edən şirkdən uzaqlaşaraq tövhidi gerçəkləşdirməkdir. Böyüklüyü göylər və yer qədər olan cənnət müttəqilər üçün hazırlanmışdır. ”...kim Oddan uzaqlaşdırılıb, cənnətə daxil edilərsə, o uğur qazanmış olar. Dünya həyatı isə aldadıcı ləzzətdən başqa bir şey deyildir.”[7]Bundan daha böyük alternativmi istəyirsən?. Dəvət və ümməti yenidən şanına qovuşdurmağın, Allahın şəriətini hakim qılmanın yolu haram, şirk vasitələrlə olmur. Allah qatında olan şey günahla əldə edilmir, Allahın yardımı şirklə hasil olmur. Dinimizdə, dəvətimizdə və Allahın hökmündə ən böyük məsləhət və zərurət insanları şirkin qaranlıqlarından tövhidin nuruna çıxarmaqdır. Heç caiz olub düşünülə bilinərmi ki, biz bu zəruri məsləhətin şirk vasitəsilə gerçəkləşməsi üçün səy edirik? Hansı ki, bu davranış bu məsləhətin əslən yox olmasına səbəbdir. Heç şirk şirklə dəyişdirilib, dəf edilib, inkar edilərmi?. Və yaxud nəcasətdən nəcasət vasitəsilə təmizlənilərmi?. Bu dinin ən uca qayəsi yer üzərində iqamə edilib sabiləşməsi üçün tövhidin və dəvətin gerçəkləşməsidir. Tövhid üçün bütün peyğəmbərlər göndərildi və onun səbəbilə bütün kitablar endirildi. Onu (tövhidi) gerçəkləşdirmənin yolu Onların (peyğəmbərlərin) yoludur. Və yalnız, Onlar bu yolda rəhbər və ən gözəl örnəkdirlər. Allahu Təala buyurur: ”Bu, Allahın hidayətidir. Bununla O, qullarından istədiyi şəxsi doğru yola yönəldir. Əgər şərik qoşsaydılar, əlbəttə, etdikləri əməlləri puç olardı. Onlar kitab, hikmət və peyğəmbərlik verdiyimiz kəslərdir. Əgər ayələrə küfr etsələr, Biz onları küfr etməyən bir qövmə həvalə edərik.”[8] Allahu Təala buyurur: ”Öz qövmlərinə, həqiqətən biz sizdən və sizin Allahdan başqa ibadət etdiklərinizdən uzağıq. Biz sizi inkar edirik. Siz bir olan Allaha iman gətirincəyə qədər daim bizimlə sizin aranızda düşmənçilik və qəzəb baş qaldırmışdır dedikləri zaman İbrahim və onunla birlikdə olanlarda sizin üçün gözəl bir örnək vardır...”[9] Yeganə yol, ancaq bu azim millətə bağlı qalmaq, bu azim tövhidə dəvət etmək, gəncliyi bunun üzərində tərbiyə etmək, onun nəbəvi metodla gerçəkləşməsi və yer üzərində hakim olması üçün onları cihada hazırlamaqdır. Rəblərinin adlandırıb və onunla iftixar etdikləri kimi konstitusiya qanunları yox, parlament və qanuni mübarizələr yox, qanuni etirazlar yox...məhz Rəbbani bir dəvət. Hansı ki, Allahu Təala buyurur: “De: Bu mənim yolumdur. Mən və mənə tabe olanlar bəsirətlə (mötəbər dəlillərlə) Allaha dəvət edirik. Allah hər cürə nöqsandan pakdır və mən müşriklərdən deyiləm”. [10]Peyğəmbərin islamın ən uca zirvəsi deyərək vəsf etdiyi cihad...”Ümmətimdən bir qrup haqq üzərində savaşmağa davam edəcəkdir. Allah onlarla qövmlərin qəlblərini azdıracaqdır və qiyamətə və Allahın vədi gəlinəyə qədər onlardan (qənimətlərdən) ruziləndirəcəkdir. Atın alnında qiyamət gününə kimi xeyr düyünlənmişdir...möminlərin diyarının mərkəzi Şamdır”sözünə kimi. Allaha itaət içərisində ölmək, Ona üsyan içində yaşamaqdan xeyirlidir. Allahu Təaladan məni və qardaşlarımı tövhid üzərində sabit qılmasını, bizi Öz ordusu və yardımçılarından etməsini və axırımızı Öz yolunda şəhadətlə sonlandırmasını diləyirəm...Əvvəldə və axırda həmd Allaha məxsusdur.

________________________________________
[1] Naziat: 24
[2] Digər şərq-ərəb ölkələrindən fərqli olaraq Azərbaycanda istər parlament,istərsə də prezident seçkilərində iştirak edən şəxs müəyyən olaraq təkfir edilir.Çünki,buradakı namizədlər öz platformalarında insanları dini terminlərdən istifadə edərək,Allahın hökmü ilə hökm etmək,qurtuluş yolu islamdır və s.kimi şüarlarla seçkilərə cəlb etmirlər ki,aldanaraq bilməyib və yaxud inanıb onlara səs vermək müəyyən təkfirə əngəl olsun.Əksinə islam sözü belə ağıza alınmayaraq açıq-aşikar insanlar rəngarəng küfr qanunlarını dəstəkləməyə və qanun qoyma səlahiyyətini tam olaraq bu namizədlərə təslim edib,onları idarəçilər seçməyə təşviq edilirlər.Hələ bunun üçün bir az da pul xərclənsə,öz namizədləri uğrunda quduz köpəklər kimi boğuşurlar.Azərbaycanda bu əməlləri işləyənlərin hamısı toplu və pərakəndə halda kafirdirlər. Bu millət Yaradanın Allah olduğunu bildiyi kimi ibadət edilənin və əmr verənin də Allah olduğunu çox gözəl bilir.
[3] Bəqərə: 275
[4] Ənam: 121
[5] Maidə: 44
[6] Qaçınılması çətin və ya qeyri mümkün olan durum.İnsanların əksəriyyətinin bildikləri ümumi şeylər.
[7] Ali-İmran: 185
[8] Ənam: 88-89
[9] Mumtəhənə: 4
[10] Yusuf: 108